در فراسوی مرز جسمانی

برای فرامرز حجازی عزیز...

زنده یاد فرامرز حجازی 

حالوروزمرانمیدانی                            بیدلم در هوای بارانی

ایناواخرتوراکهمیدیدم                        درگذارازمسیربحرانی

بیرمق، بینشاط،بیآواز                      خسته، خاموش،روبهویرانی

ناگهانبرسرمفرومیریخت                       آسمانآسمانپریشانی

شاخه های دعای دور و برت                       تشنه ی بارش و فراوانی

هرکسی، هرچقدر هم دلسنگ                  بیقرار تو بود پنهانی

سنگ حتی تو را دعا می کرد:                    ای خدا! سرو، سرو و عریانی؟

این چه تقدیر خانمان سوزی ست               شهر آرام و باغ طوفانی؟

ای خدا! آفتاب را بفرست                            سردم است اینسرزمستانی

شانزدهبهارباتوچهزود                            بیتویکلحظهنیزطولانی

جانگداز استدیدننقش ات                      رویدیوارهایسیمانی

دوستت دارم ای همیشه عزیز!                   در فراسوی مرز جسمانی

 

پی نوشت: ملیحه اینجا برایش می نویسد. برای شیرآهنکوه مردی که دل کبوتر داشت.

/ 9 نظر / 30 بازدید
نرگس

بی رمق،بی نشاط،بی آواز ....... هر چه بود سبز سبز بود. یاد دستبند سبزش زنده باد.

ملیحه

ممنون محسن عزيز از اين احساس پاكت ممنون كه هستيد ممنون كه فراموشم نكرديد ممنونم ممنونم از همه چيز

مسلم

سلاام.. یادش گرامی و روحش شاد...

سیامک

یادش به خیر. این را در یکی از شب شهرهای سال 74 خوانده بود. ------------------------------------------------------------------------ فرامرز حجازي به جماعت چه بگويم که تورا مي شود در هاله اي از نور و صدا پيدا کرد به جماعت چه بگويم شب تاريک مرا شمع شما رسوا کرد به جماعت غزلي دارم آشفته بي زمزمه بي فرياد به جماعت حرفي از تو به جماعت چه بگويم لب پر خنده تمام غم پنهان تو را حاشا کرد

عليرضا صمدي

سلام. بسيار عالي بود. از اينكه از طريق فرامرز دوستان خوبي مثل شما دارم بسيار خوشحالم. يادش سبز و روحش شاد

سلام. شما با آقای حجازی چه نسبتی دارید؟ البته راحت می شه فهمید که یه دوست خوب. ولی به جز اینکه یه دوست خوب هستین براش دیگه چه نسبتی دارید؟